Balık ve Yaşam

Türkiye’de son otuz yılda balık avı aşırı ölçülere vardı. Bunun inkar edilir tarafı yok. Ama bakıyorum, aynı şey galiba bütün dünyada yapılmış. 1960’da Amerika’ya gittiğimde Gloucester adında bir balıkçı kasabasında yaşamıştım(Massachussets); otuz küsür yıl sonra bir daha gittiğimde aşırı avlanmadan ötürü balıkçılığın öldüğünü görüdüm. Balığın yanı sıra, eskiden bıraktığı on, on beş ıstakoz sepetiyle yeterli gelir sağlayan balıkçı, şimdi en… Read moreRead moreAşırı Avlanma ve Sonuçları

İstanbul’da balık şöleni eylül den itibaren yaşanmaya başlar. Eylülden başlamak üzere yaz başına kadar İstanbul’da balığın tadına doyum olunmaz. Bu aylar hep balıkla anılır, her konuşmanın bir kenarına balık sıkıştırılır. Zaten İstanbul’da her ayın bir özelliği yok mudur ? Her yeni ay bir olayı işaret etmez mi? ” Her istanbullu az çok şairdir’’ diyen Ahmet Hamdi Tanpınar, Beş Şehir adlı… Read moreRead moreBalığın da Takvimi Var

Üç tarafımız denizlerle kaplı ama balığı pek bilmeyen bir toplumuz. Balık deyince aklımıza ya tava ya ızgara ya da buğulama geliyor. Oysa bir zamanlar, mutfağımızda pişen balık çeşitleri saymakla bitmezdi. İşte ispatı: Muhammed Mahmud bin Şirvani’nin 15.yüzyılda yazdığı yemek kitabından bazı tarifler: “Balık kavurması, balık sıkması, sirkeli balık, tuzlu taze yayın balığı, sirkeli ve tahinli kuru balık kavurması, sirkeli ve… Read moreRead moreDenizden Babanız Çıksa

Geleneksel Tat; Park Fora Öncelikle Park Fora’ya gittiğinizde karma bir misafir profili ile karışılaşırsınız. Çinliden Lübnanlıya kadar her tür elit insana rastlamak mümkündür.Son yıllarda yeni bir atakla kral yengeç ve canlı istridye ithal ederek bir fark yaratmıştır. İstanbul’da bugün sayılı balık lokantasında bu kadar çeşitli deniz mahsülüne rastlayabiliyorsunuz. Ayrıca Amerikadan gelen ıstakozları da unutmamak lazım. Aslında Park Fora’nın menüsünde geleneksel… Read moreRead moreEn İyi Balık Restaurantı

Pazar sabahı elime rastgele bir kitap aldım. Sait Faik’in bir hikayesi çıktı. Sinarit Baba… Sait de balıksız, martısız, yosunsuz, denizsiz hikaye yazmadı. Başka bir kitap çektim. Ruşen Eşref’in “Boğaziçi”. Niyete bakar gibi bir sayfa açtım: “İki sandalda iki sandalcı, suya oltalarını atmışlar, parmakları birer haber bekler gibi tetikte idi. O sırada, biri ötekine dedi ki: -Balık tutmak, para tutmak gibidir.”… Read moreRead moreO Balık

Söğüt’ün tarihi köylerinden birisi olan Borcak’ta rahmetli dedem ve babaannemle beraber gaz lambasının ışığında yediğimiz akşam yemeğindeki hamsi tava, zihnimdeki ilk hatıralar arasındadır. Halbuki o tarihte köyde elektrik vardı, dolayısıyla gaz lambası bir kesinti anında kullanılıyor olmalıydı. Ben genellikle yaz aylarında orada bulunurdum. Fakat sofrada balık olduğuna göre, zaman ekim yahut kasım ayı olmalı. O sene köyde geçirdiğim sürenin sonbahara… Read moreRead moreBalık Nostalji